เวลา
กลอนรำลึกสึนามิ ครบรอบ 3 ปี
ความจริงแล้วกลอนบทนี้แต่งไว้เมื่อปลายเดือน ธันวาคม ปี 50 ตอนนั้นได้รับมอบหมายหน้าที่นี้เพื่อแต่งให้กับนางสาวอ้อนชนก นะทะเล อ่านในงานรำลึกสึนามิครบรอบ 3 ปี แต่ที่น่าภูมิใจนั้นเพราะว่าครั้งครบรอบ 2 ปีสึนามิก็เคยได้รับมอบหมายให้แต่ง ครั้งนี้จึงเป็นครั้งที่ 2 ซึ่งแต่งให้นักเรียนอ่านหน้า "พระที่นั่งทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตน์ราชกัญญา"
ดังนั้นขอเอากลอนบทนี้มาเพื่อไว้อาลัยย้อนหลังสำหรับผู้ประสบภัยสึนามิ โดยเฉพาะชาวจังหวัดพังงา
รำลึกสึนามิครบรอบ 3 ปี
26 ธันวาวิปโยค
เสียงคลื่นรำคนโศกโลกเศร้าหมอง
วันเวลาผ่านไปในครรลอง
ชนจะต้องหยัดยืนฝืนกำลัง
หลับเถอะน่ะความเศร้าความอ่อนล้า
ปลุกคว้ามกล้าความแกร่งด้วยความหวัง
ฉุดแรงกายด้วยใจให้มีพลัง
อย่างหยุดยั้งยิ้มเชิดหน้าอย่างท้าทาย
เพราะฟ้านี้แผ่นดินนี้ยังมีรัก
เราประจักษ์รู้ค่าซึ้งความหมาย
น้ำใจชนไม่สิ้นแต่กลับกลาย
เพิ่มมากมายท่วมท้นบนแผ่นดิน
ด้วยไมตรีบริสุทธ์มนุษยชาติ
ใสสะอาดรินหลั่งดังกระแสสินธ์
ธารน้ำใจจากจิตไม่เคยสิ้น
ชุบชีวินร่วมแรงประสานใจ
เพราะมิ่งมิตรสาดแสงใจให้คนทุกข์
พรมความสุขดุจแสงจันทร์อันสดใส
ทิ้งถ่านเถ้าความโศกให้หมดไป
มีเพียงใจที่กล้าแกร่งในทางเดิน
จากวันโศกพ้นโศกในเส้นทาง
ไม่อ้างว้างเพราะชนไทยไม่ห่างเหิน
ดึงให้ลุกก้าวย่างแม้นยากเกิน
ขอสรรเสริญด้วยแรงแห่งศรัทธา
อีกบารมีแผ่ปกคุ้มประชาราษฎร์
ชนทั้งชาติน้อมนบคุณรักษา
คุณใหญ่หลวงน้ำพระทัยที่เมตตา
ชาวประชาก้มกราบซาบซึ้งใจ
นางสาวมณฤดี วงศ์เมฆ
ประพันธ์
20 ธันวาคม 2550
โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ ๓๕ จังหวัดพังงา
ถึงแม้เหตุการจะผ่านมา3ปีแล้ว
แต่มันไม่น่าจะเกิดขึ้นเลย